Diagnoza dyskalkulii (specyficznych trudności w uczeniu się matematyki)

Dyskalkulia to specyficzne trudności w uczeniu się matematyki, które mogą utrudniać dziecku rozumienie liczb, zasad działań matematycznych czy posługiwanie się symbolami i pojęciami matematycznymi – mimo że jego rozwój intelektualny przebiega prawidłowo.
Trudności te wynikają z odmiennych sposobów funkcjonowania mózgu, a nie z braku motywacji lub niechęci do nauki.
Wczesna diagnoza pozwala poznać przyczynę trudności oraz dobrać skuteczne formy wsparcia, które pomogą dziecku rozwinąć umiejętności matematyczne i odzyskać wiarę we własne możliwości.

Co obejmuje diagnoza?

Pod pojęciem dyskalkulii kryją się różnorodne trudności związane z przetwarzaniem informacji liczbowych i przestrzennych. Dziecko może:

  • mieć problem z rozumieniem pojęć liczbowych, kierunków, proporcji i kolejności,
  • popełniać błędy przy wykonywaniu prostych działań (np. dodawanie, mnożenie),
  • mylić znaki matematyczne lub przestawiać cyfry,
  • mieć kłopot z zapamiętywaniem tabliczki mnożenia, wzorów czy algorytmów,
  • wykazywać trudność w rozwiązywaniu zadań tekstowych,
  • wykazywać problemy z orientacją przestrzenną, czasową i sekwencyjną.

Dzieci z dyskalkulią często rozumieją sens działań, ale mają problem z ich praktycznym wykonaniem – potrzebują indywidualnego podejścia oraz odpowiednich metod pracy.

Kiedy warto zgłosić dziecko na diagnozę?

Diagnozę dyskalkulii można przeprowadzić u uczniów w starszych klasach szkoły podstawowej (zwykle od 10. roku życia), natomiast u młodszych dzieci można rozpoznać ryzyko dyskalkulii.
Warto skonsultować się ze specjalistą, jeśli dziecko:

  • ma trudność w nauce tabliczki mnożenia, dodawaniu lub odejmowaniu,
  • unika matematyki lub reaguje na nią lękiem,
  • wykonuje działania bardzo wolno i niepewnie,
  • popełnia błędy w przepisywaniu liczb i znaków,
  • ma problem z oceną ilości, kierunku lub odczytywaniem godzin na zegarze,
  • wykazuje duży rozdźwięk między wynikami z matematyki a z innych przedmiotów.

Jak wygląda badanie

Badanie odbywa się w przyjaznej atmosferze i jest dostosowane do wieku oraz możliwości dziecka.
Zazwyczaj składa się z dwóch etapów:

  1. Badanie psychologiczne (ok. 1,5–2 godziny) – bada uwagę, pamięć, spostrzegawczość, tempo pracy, strategie poznawcze oraz emocjonalny stosunek dziecka do nauki matematyki – w ramach tego spotkania wykonywane jest badanie inteligencji.
  2. Badanie pedagogiczne (ok. 1,5–2 godziny) – ocenia poziom rozumienia pojęć liczbowych, umiejętność wykonywania działań, rozwiązywania zadań tekstowych i funkcjonowania poznawczego w obszarze matematyki.
 

Na wizytę warto zabrać:

  • zeszyty z matematyki i prace klasowe,
  • opinię od wychowawcy lub nauczyciela matematyki,
  • wcześniejsze opinie lub wyniki badań psychologiczno-pedagogicznych, o ile dziecko było wcześniej diagnozowane.
  •  

Wyniki i opinia

Po zakończeniu badania rodzice otrzymują pisemną opinię, w której znajdują się:

  • wyniki testów i obserwacji,
  • opis mocnych stron oraz obszarów trudności dziecka,
  • zalecenia dotyczące dalszego wsparcia – zarówno w domu, jak i w szkole.

Na podstawie diagnozy można określić, czy dziecko spełnia kryteria dyskalkulii, czy też jego trudności mają inny charakter (np. emocjonalny lub wynikający z deficytów uwagi).

Moc prawna opinii

Opinia wydana przez naszą Niepubliczną Poradnię Psychologiczno‑Pedagogiczną ma taką samą moc prawną jak opinie poradni publicznych, zgodnie z art. 168 ustawy Prawo oświatowe.
Zatrudniamy specjalistów z pełnymi kwalifikacjami wymaganymi w poradniach publicznych, dlatego nasze opinie są honorowane przez szkoły, nauczycieli oraz inne placówki edukacyjne.

Wczesna diagnoza i dobrze dobrane wsparcie edukacyjne pozwalają dziecku oswoić matematykę, zredukować stres i trudności poznawcze, a także budować pozytywny stosunek do nauki.
Rozumienie i akceptacja możliwości dziecka to pierwszy krok do jego sukcesu szkolnego i emocjonalnego.

Koszt badania: 1000zł